Witam

W sobotę, 12 lipca br., postanowiliśmy wybrać się (niestety bez rowerów :/ ) w rejon wschodniej Wielkopolski: do Lednogóry, by m.in. obejrzeć tamtejsze wiatraki, znajdujące się na terenie Wielkopolskiego Parku Etnograficznego w Dziekanowicach nad jez. Lednickim. Nad tym jeziorem znajduje się również Lednicki Park Krajobrazowy.

Wycieczka zaczęła się na stacji PKP na (świeżo wyremontowanych) poznańskich Garbarach, gdzie -po kupieniu biletów /pociąg do Bydgoszczy/- o 8:05 ruszyliśmy w trasę

Około 8:40 byliśmy już na miejscu:

/ja oczywiście z gipsikiem /

Wysiadając w Lednogórze -troszkę zaskoczyła nas wielkość, a raczej ‘długość’ tej miejscowości; od stacji PKP trzeba przejść jakieś 3 km, zanim -oczywiście cały czas w obrębie wsi- wyjdzie się na ruchliwą trasę: drogę krajową nr 5 Poznań-Bydgoszcz.

Choć wieś jest naprawdę pełna uroku:

Tutaj zdjęcie makro ślimaka pewnie też wyszedł sobie na spacer:

Nie wiedzieliśmy nawet, że przebiega tędy szlak rowerowy Trzeba będzie oblookać go niebawem na bike’ach

W pewnym momencie po lewej stronie zauważyliśmy na horyzoncie ’sylwetki’ trzech wiatraków…

…jednak nie były one tymi, których poszukiwaliśmy

Będąc jeszcze w obrębie Lednogóry -na snopkach ujrzeliśmy wygrzewającego się na słońcu bociana:

też po lewej stronie

oraz jego gniazdo:

Jak widać, pogoda była przepiękna W sam raz na pieszy spacerek.

Niedaleko Muzeum:

i pozując z pierwszymi Piastami heh

Widać już Muzeum:

Drewniany Ziemek (albo Mieszko ) pilnujący obiektu:

I tak to idąc sobie spacerkiem, dróżkami i polami -a przy okazji omijając ogrodzenia Parku Etnograficznego-, spotkała nas mała przygoda ale o tym troszkę później…

Klucząc pszenicznym polem, szósty zmysł Wojtka znalazł pewne półmetrowe przejście na teren WPE;

jednym słowem nasz ‘nielegalny wjazd’ na teren skansenu stał się faktem

Ścieżka (wydeptana! ) prowadziła przez dodatkową atrakcję, której w zasadzie się nie spodziewaliśmy -oryginalny młyn (niestety był nieczynny) :

Oto oryginalne żarna używane zapewne w tym młynie:

Niemiecka płytka na żarnie:

I oto naszym oczom ukazały się wychylające się zza drzew wiatraki Cel naszej podróży:

Pierwszy z wiatraków to tzw. wiatrak polski, drugi -powyżej- to tzw. ‘holender’.

Nie mogłam się na nie napatrzeć, a co dopiero przestać fotografować

Kilka ujęć ‘wiotroków’ :

Wojtek próbuje obrócić wiatrak:

Jezioro Lednickie:

Wiatraki położone są na wzniesieniu, gdzie bez przerwy wieje dość silny wiatr; również w tak słoneczny i ciepły, jak miniona sobota.

Przygoda, o której wspominałam, nadchodziła wielkimi krokami… a właściwie krokami dwóch panów z dyrekcji Parku Etnograficznego

Uczciwie przyznaliśmy się do braku biletów wstępu, co obiecaliśmy uregulować pod koniec zwiedzania, a ponadto jeden z panów miał klucze do ‘holendra’!

Otworzył drzwi wiatraka i zaproponował darmowe zwiedzanie ‘w ramach ceny biletu’

Po raz pierwszy miałam okazję zajrzeć do wnętrza takiego ‘holendra’!

Wkroczyłam tam z aparatem:

Nie pytajcie mnie, do czego służyły te wszystkie mechanizmy -nie mam pojęcia, ale generalnie przerabiały ziarna na mąkę heh.. to wiem

To zdjęcie ma w sobie coś, taki jakiś niesamowity spokój i magiczną prostotę:

I ostatnie spojrzenie na oddalające się wiatraki… :

Zeszliśmy jeszcze do skansenu:

powyżej i poniżej: olęderska chata i podwórze

Zdjęcie makro kwiatu malwy nieopodal chaty:

…no i dumni uczestnicy wycieczki

-troszkę zmęczeni i opaleni, ale zadowoleni

Później poczłapaliśmy na stację PKP, skąd o 12:48 mieliśmy pociąg do Poznania

Cudowna wycieczka, którą na pewno powtórzymy niebawem na rowerach!